Cumartesi Olmazsa Pazar Gelirim...*

Haftasonunu atlamışım. Halbuki süpper ötesiydi. Öyle ki, cuma akşamım tam bir alışveriş canavarı edasındaydı. Cumartesi sabahı ise çot çot sevdiklerimden iki arkadaşımla ve bıdıklarıyla haliç kıyısında bir kahvaltı keyfi yaptık. 5 tane birbirinden şirin bıdıkla olunça kahvaltı hem çok hareketli hemde çok zevkliydi. Ardından bu bizi kesmeyince havanın yağmurlu olmasından dolayı soluğu Historia AVM'de aldık. Bu kez kahve keyfi yaptık, bıdıklarla ordan oraya koşturduk. Ben Nine West'te nihayet aylardır aradığım özelliklerde kahverengi bir yarım çizme aldım. Dayanamadı arkadaşım M. de siyahını aldı. Hatta hızını da alamadı birde çanta aldı. Ordan çıktık bir iki bir şey daha aldık. Sonra herkes çuf çuf evine...

Eve geldim Böcük için çorba yaptım. Ardından İstanbul'dan İzmir'e taşınan bir arkadaşımız için düzenlediğimiz veda toplantısına katılmak için Ş. evler'e gittim. Harika bir sofra ve gülen yüzler beni bekliyordu. Birazda geçiktiğim için sitem işitmedim değil. Ama sonrası çok güzeldi. Eski dostlarla yedik içtik, anılarımı tazeledik. Öyle oldu artık anı oldu pekçok şey bizler için. Sonra sıra hediye faslına geldi. Ben bizden ayrılan arkadaşa İzmir'de kokoş toplantılarda takması için küpe almıştım onu verdim. O kadar çok beğenerek aldım ki istedimki o da o kadar çok beğensin. Sanırım beğendi de ve hemen taktı. Üzerindeki elbise de cuk oturdu. Sonracıma Asunaz'a tek kişilik çay takımı hediye ettim. O da çok beğendi. Böcük'te bayılmıştı bu takıma mavisini bulsam hemen ona da bir tane alasım var. Neyse efendim hediye faslını da bitirdikten sonra sıra geldi vedaya. Ö. üniversiteden beri yakın arkadaşım. Gidişine üzülmekle birlikte İzmirde daha kolay ve daha yaşanılası bir hayatı olacağına inandığım için onun adına seviniyorum. Bize İzmir'de ziyaret edilecek bir kapı açtığı içind. Üzüldüğüm tek kısım artık daha az görüşeçek olmak. Ne diyelim hayat işte. Sevdiklerimiz uzakta, sevmediklerimiz burnumuzun dibinde bu hayatta. :) (Bu söz tamamen kişisel bir tecrübeden yola çıkılarak yazılmıştır. ) Konu yine çok dağıldı. Cumartesi oldukça hareketli ve keyifli bir gündü sonuç itibariyle ve güzel. Pazar gününü ise Böcükle birlikte dinlenme günü ilan ettik. Elbette bu dinlenme kısmına benim evde süpürge yapma, toz alma gibi aktivitelerimde dahildi. Bir ara üst kat komşuma kaçamak bir ziyaret dışında bütün günü evde geçirdik diyebilirim. Ama boğaz manzarası eşliğinde bir Türk kahvesi de günün keyfi olmaya yetti doğrusu. Onun dışında evim evim güzel evim dedim durdum kendime. Ama bütün günü evde geçirdiğim her seferinde bir kere daha şunu söylüyorum kendime. Tadında bırakmak gerek. :)

*Nereden aklıma geldiğini hala bilmediğim bir pop şarkısının güftesi.