Pazartesi, Mart 30, 2009
Bugün
Annemin her söylenene rağmen, yan komşunun ineğinden alıp mutfağında kaynattığı sütün kokusunu, mayalı hamurlarla açtığı kabardıkça kabaran mis gibi böreklerini, tarladan, bahçeden topladığı envai çeşit otlardan yaptığı mis gibi yemeklerini, bulduğu her kaba ektiği, diktiği çiçeklerle bezediği peysaj bilmeyen bahçesini, çiçek çiçek ağaçlarını aynı bahçenin çoook özledim. Ve daha kelimelere dökemediğim nelerini, nelerini, annemi, evimizi çok özledim...
Etiketler:
Neyse Halim
| Tepkiler: |
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

6 yorum:
aynen kayılıyorum canım.. havalar güzelleşip her yer yeşillenmeye başladıkça insan doğup büyüdüğü yeri, ailesini daha çok özlüyor.. ben de bugünlerde eskiye dair hayallere dalarken buluyorum kendimi..
Serenity, özlemime ortak olduğun için teşekkür ederim. Aynen öyle değil mi?
ozlemek ne guzel.Sevdiklerinin kaniti.cc
Dusunsene ya olmasa hic birsey ozlemedigimiz.
Korkunc.
Canim arkadaşım bu ara bir ziyaret planla istersen özlemin, biraz dindirmeye.
Yok bir çıkarım tamamen duygusal :)
Eee meyveler falan komsuda pişer bize de düşer :) :) :)
Canım Kardelenim çok haklısın ben de hemen Böcükten iznimi aldım anneme de müjdemi verdim.:) Köyümün baharını çok özledim, laleler açmaya başlamış, e birde doğduğum ay Nisan olunca, içim kıpır kıpır, özleme gebe. Komşuda pişmesede hissene düşen olur mutlaka. :) Öptüm canım seni.
Koç burcusunuz yani... Nisan'ın kaçı?
Dilsuhan Nisan 15 benim doğum günüm, yani baharın başlangıcı sayılır. :)
Yorum Gönder