Çoktan Geldim

Sayfama gelip bakanda kıskançlık yapacak bu ne uzun kaçamak diye, e yazmassan böyle oluyor işte. Geldim cumartesi tıpış tıpış yine kürkçü dükkanıma. Hele de bu baharda kürkçü dükkanı çekilir mi, çekiyoruz işte. Harika bir haftasonunu ardından yine rutinle başbaşa. Ama bu kez daha bir Polyanna, daha bir enerjik, pek daha mutlu. Nasıl olmam ki, tıpkı giderken de hayalini kurduğum gibi bir kaçamaktı benimkisi. Hava nefis, bende keyif tıkır, yeğenler kucaklarda... Tatlı tatlı, "hala bana ne aldın?" deyişi hala kulaklarımda. Almasan rezillik o ayrı konu. Allahtan bu defa hediyeler eniştedendi. Müstakbel gelinde edildi kahvaltı bu kez muhteşem bir sofrada. Ardından yeşile boyanmış memleketimin, köyümün yolu tutuldu. Günler öncesinden açılmış böreklerle sarmalarda ağızlar tatlandı. Düğün bahanesiyle toplanmış bütün arkabalarla hasret giderildi. Açılan her goncanın, çiçeğin kokusu ta içime kadar çekildi. Tonton anneanne ve babaanne ile hasret giderildi. Dedenin anneanneye yaptığı sürprize ve elbette anneannenin olağan tepkisine bol bol gülündü. Neden mi? Çünkü anneanne dedenin yaptığı harika sürprize "biz artık mezarlığa gidiyoruz, öleceğiz yaşlandık, niye masraf yapıyorsun böyle şeylere gider ayak diye kızdı da ondan. :) Hımm tüm bunlarla beraber anneden olmazsa olmaz çiçek ve sebze yetiştirme üzerine uzun uzun dersler alında bahçesinde yetiştirdiği envai çeşit sebze ve yeşilliklerin hepsinden eve götüremeyeceğim diye telaş edildi ama telaşa görek yokmuş hepsinden de getirildi. Damadıma yediremedim diye bana ne yaptıysa hepsinden itinayla hazırlanıp paket edildi. Bol dualı, muhabbetli bir vedanın ardından yine eve ve Böcük'e kavuşuldu çok şükür. Şimdi biriktirdiklerimle ve arta kalanlarla avunma çabasındayım.

Fotoğraf: Köyde bu mevsimde açan çayır laleleri. Asla fotoğrafı gerçeğinin yerini tutamaz.