Dün akşamın üzerinden çok akşamlar geçti. Cumartesi işten çıkıp koştura koştura çok sevdiğim eskilerden bir arkadaşımın nikahına gittim. Benim için çok çok öte anlamlar ifade eden bu arkadaşlığı anlatmaya kalksam sayfalar yetmez sanırım. Şimdi yolarımız eskisi kadar kesişmese de, bir zamanlar aynı yurdun yatakhane odasında çok anılar biriktirdik kitap aralarında. Üniversite yıllarının en sağlam dostluklarından biriydi benim için. Çok konuşmayı sevmese de gözlerinden okurdunuz mutlu ya da mutsuz olduğunu. Hala da öyle. Sonrasında yaşadığı fırtınalı yaşam şimdi biraz durulmuş gibi. Umarım bu evlilik onu sakin sularında dahada mutlu ve dingin bir insan yapar. Artık daha fazla yıpranmaz.Kendi elleri ile yaptığı şirin mi şirin bir düğün davetiyesi maili ve sesinde mutluluğun rengini hissettiğim bir telefonla aldım sürpriz evlilik kararını. Daha önceden düğün merasimini memleketlerinde yaptıkları için İstanbul'a nikah kısmı kalmıştı, Haliyle nikaha sadece arkadaşlardan oluşan bir katılım oldu. Hatta katıldığım en sıradışı ve sade nikahlardan birisiydi diyebilirim. Ama arkadaşımın güzelliğine diyecek yoktu elbette. Ekru renkli kabarık etekliği gelinliğin içinde bir prenses gibi duruyordu. 

Damat beyi ilk kez gördüm ama tanıdığım kadarıyla iyi kalpli, N.'yi mutlu edecek birisine benziyordu. İnşaallah hislerimde yanılmam ve ömür boyu mutlu mesut yaşarlar. İnş. N.'ciğimin evlililiği anne babasınınki gibi yarı yolda sona ermez.
Nikahın ardından mutlu çifti yolcu edip nikahta karşılaştığım bir başka eski tanıdıkla evlendirme dairesinden çıkıp İstiklale kıvrıldık. Nikah bahanesiyle işi kırmış birisi olarak o saatte İstiklal Caddesi'nde olmak beni yıllar önce üniversiteyi kırıp gezdiğim yıllara götürdü. Havanın da güzel olmasını fısat bilip arkadaşla bir yerde oturup bir şeyler içip kısa bir sohbet yaptıktan sonra tek başıma İstiklal'ın keyfini çıkardım. İyi de yaptım.
PS. İlk fotoğraf balkonumun yeni güzellerinden sardunyam. İşyerindeki bir arkadaşımın hediyesi. İkinci fotoğraf gittiğim nikahın cici davetiyesi, üçüncü fotoğraf ise geçtiğimiz hafta gittiğim sünnet düğününde davetlilere dağıtılan sünnet şekerleri. Sünnet çocuğununun anneannesinin elinden çıkan sünnet şekerleri daha doğrusu lavanta keseleri çok beğenildi. Tüh gittiğim nikahın nikah şekerini çekmemişim, o da çok güzeldi. :(
4 yorum:
aa bak belki de aynı zamanlarda Taksim'deydik ha :) babamın kontrolleri için bu haftasonu da İstanbuldaydık. hatta daha dün gece döndüm!
Davetiye çok şeker olmuş, mutluluklar dilerim arkadaşına.
Sardunyana da fotoğrafına da bayıldım. evde çiçek çok seviyorum aslında ama ben çok becerikli değilim bu konuda. Yeterli yer de yok maalesef :(
Dost bildiğimiz arkadaşımızın evlenmesi her zaman bizi mutlu etmiştir..
İnşallah güzel günler onları bekliyordur...
Çınarcım senden haber almak çok hoş. Ay ne güzel olurdu karşılaşsaydık. Babacığına tekrar çok geçmiş olsun şimdi nasıl daha iyi mi? Zaten bizim evdede yakında çiçeklerden bize yer kalmayacak. :)
Elif çok haklısın, inş. mutlu olur çok.
Taksim Beyazıt otobüsü 61B.Az binip gezmedik:) Yıllar sonra gittiğimde bu kez yanımda kocam vardı o çok şaştı otobüsün numarasını hala hatırlıyor olmama.Beni İstiklalden resmen kazıdı,zorla çeke çeke eve dndük filan.
Arkadaşın umarım çok mutlu olur.Ünv yıllarının dostlukları hiç unutulmuyor.Benim çok yakın çok fazla arkadaşım yoktu ama yakın olduklarımın kalbimde çok ayrı bir yerleri vardır.Hayata beraber atıldık diyedir belki de..
Yorum Gönder