Ev Telaşı!

Dün benim için oldukça karamsardı bugün ise umutlarla dolu. Sabah işe gelirken yağan yağmura ve pusa rağmen kendimi o kadar iyi hissettim ki. Uzun süredir devam eden ev arama telaşımız ikimizi de çok gerdi. İkimizinde beğeneceği bir muhitten ikimizin de beğeneceği, üstelikte belli bir bütçe ile sınırlayarak ev almak dünyanın belki en zor işiymiş... Haftalardır harıl harıl her iki yakada da ev arıyoruz. Böcük arada bir bulduğum evlerle fikri değişse de neticede Fatih diyor başka bir şey demiyor. Tabi İstanbul'un merkezinde olması, dost ahbaplarımızın yani çevremizin burada oturuyor olması, iş yerlerimize yakın olması büyük bir avantaj. Diğer yandan evlerin haketmediği kadar pahalı ve eski olmaları da benim için çok büyük dezavantaj. Çünkü ben evin muhiti kadar kendisini de önemsiyorum. O kadar borç altına gireceksem hiç değilse öderken içinde mutlu olacağım bir ev istiyorum. Böylece ev arama serüvenimiz uzayıp gidiyor. Sabah işe gelmeden de yine mevmuz evdi. Zaten son zamanlarda gece gündüz ev konuşmaktan başka bir şey yapmıyoruz neredeyse. İkimizde hayli hassasız bu konuda. Yani çok bilinmeyenli bir denklemi çözmek gibi bir şey bu ev almak. Öyle zormuşki. Bugün neden umutluyum eğer başa dönersek. Az öncesine kadar belli bir neden yoktu aslında. Ama az önce ikimizin de üzerinde mutabık olduğu bir eve bakmaya karar verdik Böcük'le. Umarım ev internetteki fotoğraflarında göründüğü kadar güzeldir. Eğer öyleyse yemeyip içmeyip bu evi almak için çabalamayı göze alabilir gibiyiz. :) Gelişmelerle yine buradayım.