Sonbahar Demindeyim

Bu akşam biraz rutinin dışına çıkıyoruz. Böcük ve ben ayrı ayrı arkadaşlarımızla takılacağız. Biz şimdiden plan yaptık bile. Kalabalık bir grup olarak bir bekar evinde toplanacağız. Yiyip içip şamata yapıp birde tabu oynamayı planlıyoruz. Bakalım nasıl seyir edecek planladıklarımız. Bana da biraz iyi gelir umarım bu değişiklik.

Bu arada önceki akşam çok sevdiğim bir arkadaşımın ameliyat olan babasını hastanede ziyaret ettik Böcük'le. O kadar çok mutlu olduki bizi görünce daha önce neden gitmedik diye hayıflandık. Sıla-i Eş-dost güzel şeymiş. Hatırlamak, es geçmemek gerek... Ve biraz daha sıklaştırmak bu ziyaretleri onlarada bize de iyi gelecek gibi...

Ailevi mevzulara hiç girmiyorum bile. Zira hatırlayınca içimi derin bir sıkıntı ve acı kaplıyor sadece. Ne diyeyim mevlam herkesin kalbine sükunet ve insaf versin.

Bugün uzun süredir görüşmediğim teyze kızlarımdan birisi aradı, uzun uzun konuştuk dertleştik karşılıklı. Aradan yıllar geçse de dün oturup birlikte çay içmiş gibi aynı dilden konuşabildiğin dostlarının, akrabalarının olması ne büyük bir keyif ve ne büyük bir nimet... O çocuklarının afacanlıklarından dem vurdu bense her zamankilerden. Biraz hafifledik ikimizde, iyi de oldu.

Bu arada Böcük yine uyku problemiyle boğuşuyor şu aralar. Dönem dönem gelen bu sorunla nasıl başa çıkacağımızı bilemiyoruz. İlaçlara kesin kes karşı, bitkisel çözümler ve ballı süt de işe yaramıyor. Sabahlara kadar oda oda dalınoyor zavallım. Üzülüyorum ama elimden bir şey gelmiyor.

Not: Bu fotoğrafı çekeli iki yıl geçmiş aradan, insan inanamıyor zamanın nasıl olupta bu kadar hızla akıp gittiğine. Fotoğrafın çok önemi yok belki ama o fotoğrafı çekerken kimbilir şimdi olduğumdan biraz daha mutluydum, kimbilir...