Zor Olan Ne Hayatta?

Az önce kardeşimi aradım ve konuştum, canımın yine sırt ağrıları başlamış, inşaallah ciddi bir şey yoktur, pazartesi MR çekilecek. Dualarım her zamanki gibi onunla. Benim dışı sert, kalbi yumuşak kardeşime Allah şifalar versin.

Dün akşam gerçekten de çok güzel geçti. Böyle güzel arkadaşlarım olmasa nasıl çekilir ki bu şehir. Çok şanslıyım. Hele bir tane sarı saçlı, minik blujeanli bir bıcırık vardı ki muhteşemdi. İsmi İkra, insan bakmaya kıyamıyor, fotoğraflarını çektim Böcük için özel, sevdim sevdim. İki kelimeyi çok seviyor, Baba ve aba. :) Bu arada evine gittiğimiz arkadaşlara her birimiz bir demet kasımpatı alıp gitmişiz, neyseki hepside ayrı renklerdi.

Görülmeye değerdi halimiz. :) Gerçi annem biraz söylendi sabah Böcük'ü bu kadar yalnız bırakmamalıymışım diye, topu topu bir akşam yahu. Vallahi damadı kızından daha kıymetli oldu bu kadının. Zaten beni sormadan daha onu soruyor her seferinde nasıl diye. Kıskanıyor muyum ne?

İki haftadır pazar günlerimiz vapur sefasında ve Kadıköy'de Moda'da geçiyor. Biraz sonbahar sefası biraz da aile ziyareti. Bu fotolar da o pazarlardan. Moda'nın muhteşem güzellikte ve tembel kedileri, Boğaz, Kız Kulesi, Komşu Fırın'ın bayıldığım muffinleri, Haydarpaşa ve bizi bizden alan müzikleriyle sokak çalgıcıları....

Yarın yine bir arkadaş toplantısı vardı ama Böcük'ün işleri nedeniyle iptal etmek zorunda kaldık. Bakalım nasıl bir Pazar bizi bekliyor? Aslında evde yapılacak o kadar çok iş beni bekliyor ki, kışlıklar çıkacak, yazlıklar kaldırılacak, temizlik yapılacak, yarım kalan dikişler tamamlanacak. Ama ben bu güzel havaları gördükçe kendimi dışarı atmak istiyorum. Biraz da ruhumu dinlendirmek istiyorum.

Not: Bu arada izleyici sayım artıyor mütevazı bir şekilde. Çok teşekkür ederim ilginize. Son misafirim Renkli Tasarımlar, tasarlayıp ürettiklerini hayranlıkla takip ediyorum. Senden kopya çekersem bana kızmazsın değil mi? :)