Düğün Telaşı...

Bayram düğüne karıştı. Bende öyle karıştım. Bir telaş gidilen bayramdan yine aynı telaşla dönüldü. Bütün bayram davetiye yazmak ve dağıtmakla geçti desem yalan olmaz. Şu anda düğüne üç varken hala eksik tamamlama telaşındayız. Tabi bu eksikler artık daha ziyade giyecek türünden. :) Düğün yapmak hep çok keyifli hem de çok stresli. Bir de iki kayınvalidede adetler konusunda takıntılı olunca. İşler daha da bir ağdalı hale geliyor. Bir de ağır görümce olma durumları var. Üstüme yapışan bu misyondan zaman aman sıkılsam da çevrenin isteklerine cevap vermek kaçınılmaz. Bayramda hem abimlerin yeni evini görme şansım oldu hem de yeni evlenecek çiftimizin.

Abimlerin evi şehrin en güzel en merkez yerinde, manzarasına muhitine bayıldım. Yeni evlenecek olan kardeşimin evi ise şirin mi şirin. Haliyle tam bir yeni gelin damat evi. Her yer şıkır şıkır. Çok şükür bir eksikleri de kalmamış. Lakin insan kirleteceğim korkusuyla koltuklarına bile oturmaya çekiniyor. :) En güzel yanlarından biri de kardeşimin evinin abimin dükkanıyla aynı sokakta olması. Bu duruma en çok gelin hanım sevinmiş. Çünkü kendileri tam bir çiğköfte hastası. Eh abimde köfteleri dükkanda taze taze yapıyorken hem de. :) Gelin hanım yemek yapma derdi yok yaşasın abimiz deyip duruyor. Gel de şimdi ağır görümce olarak kardeşinin beslenmesinden endişe etme. :)

Öyle işte Cuma akşamı Bursa adetlerine göre kına gecemiz cumartesi akşamı da nikah ve düğünün bebaber yapılacağı balomuz var. Erkek kardeşim düğünleri hiç sevmez, hele oynamayı hiç. O nedenle şu anda tek kaygısı var düğün törenini nasıl atlatacağı. Ne zaman hatırına gelse uflayıp puflayıp duruyor. Biz de idare edeceksin bir gece, hamama giren terler deyip hiç yüz vermiyoruz bu kaytarmacı tavrına. :) Gelin hanım ise resmen bir stres topu. Dokunsan yanıyorsun, o nedenle hiç dokunmamayı tercih ediyoruz. Zaten doktora da gitti bu yüzden, doktor demiş stres yapmayacaksın. Biz de aynısını diyoruz ama gel de anlat...

Şu düğünü kazasız belasız gönlümüzce bir atlatalım hele, oh deyip bir nefes alacağız rahatça. Az kaldı az... Hayırlısıyla...

Mutlu Bayramlar!!!

Geçen yıl en son Ramazan bayramında babaannemin evinde bir araya gelmiştik kuzenimle ve babaannemin evini restore etmekten daha bir çok konuya hayaller kurmuş birlikte tatlı tatlı sohbet etmiştik. Vefatının üzerinden 8 ay, görüşmemizin üzerindense bir yıl geçmiş. Zaman nasıl da akıp gidiyor... Rabbim geride kalanlara sıhhat, afiyet versin. Mekanın cennet olsun...

Herkes için ağız tadıyla geçirecekleri bir bayram diliyorum son olarak...

Bögürtlenli Kalp Kek'le Kalp Onarma Dersleri 1

Haftasonu ben de hava çoğunlukla gök gürültülü sağanak yağışlı, kimi zaman parçalı bulutlu, nadiren de güneşliydi. Yine de haftaya biraz daha iyi başladım denebilir. Bayram için köye gitmeyi deliler gibi istiyorum. Cumartesiden aldım biletlerimi gidiş ve dönüş. Böcük yorucu geçen ramazandan sonra üç günlük iznini burada geçirmek istedi. Ben de ısrar edemedim haklı kendi açısından. Ama ben anneannemi ve babaannemi görmeden, sonbaharın kokusunu çekmeden içime köyümde bayramı geçiremem ki.

Kısmetse Cuma akşamı önce Bursa'da abimlerin yeni evlerinde iftarda, ertesi günde köyümdeyim. Bu arada düğün de yaklaşıyor. Kardeşimin evi neredeyse tamamlandı. Bursa'ya uğrayınca yeni gelin damatın evini göreceğim düğün öncesi hemde abimlerin yeni alıp taşındıkları evlerini. Benim için iki yeni heyecan işte. Hem abim hem de erkek kardeşim yeni yuvalarında nihayet uzun uğraşlardan emeklerden sonra, ağlasam mı sevinsem mi bilemiyorum. Öyle karışık bir duygu ki. Helede bende bu duygular aşure çorbasını aratmıyorken bu günlerde.

Şimdi yazının başlığından ve koyduğum fotoğraftan sonra bu anlattıklarıma ne alaka diyecektir okuyucular. Yani hayat devam edip giderken düğünler bayramlarla, ben de bir yandan kalbimi onarıyorum sevgili okuyucu. Kek yemekten çok kek çırpmayı sevdiğimi ve kek yaparken çok mutlu olduğumu yazmıştım bir ara bloğa. İşte öyle bu kez mutlu olmak için kek çırpmadım ama aylar önce yaptığım bu böğürtlenli keki paylaşarak mutlu olmak istedim.

:(

Bir sürü olmazın arasından neyi olduracağım, bilmiyorum...

Çok mutsuzum, kırığım... :(

Benden Öte Benden Ziyade

Merakta bıraktığım, benim için endişelenen bütün dostlardan özür dilerim öncelikle. Bana dualarınızla ve yorumlarınızla destek olduğunuz için de çok teşekkürler. Şimdilik beklediğimiz umut ettiğimiz gelişmeyi elde edemedik malesef. Zaten başlarken de hep hakkımızda hayırlısı ise olsun diye dua etmiştim. Demekki zamanı değilmiş. Yaradan ol demeyince zerre olmazmış. Biliyordum birkez daha emin oldum. Çok şükür bütün yaşattığı duygular için. Alan da o verende o nihayetinde.

Şimdilik bu kadar olsun. Biraz daha toparlayınca yine buradayım.