Penceremden Bu Sabah

Dün ve gece yağan kar kaçılınmaz olarak gelinlik gibi serildi üstüne şehrin... Bütün akşam Böcük'le pencereden ayrılmadık. Mutlulukla karın yağışını izledik. Yeni evimizde ilk kar... Öyle güzeldi ki.


Böcük'ün mutluluğu ise katmerliydi çünkü dün en küçük kardeşi askerden geldi sağlıkla çok şükür. Bendeki duygu ise içimdeki bütün kederlere rağmen mutlu olmayı çok istemekle ilgiliydi daha çok.

Sabahın en güzel sürprizi ise daha küçücük bir filiz olduğunu düşündüğüm sümbülümün çiçek çiçek açıvermiş halini görmek oldu. Sanki yağan bembeyaz kara inat, hayır ben daha beyazım, ben daha masumum dercesine yarışır gibiydi. Küçük masum güzellik, dünyaya söyleyeceği kimbilir ne kadar çok şey vardı... Söyleyivermişti işte sabahın erkeninde...