Çamlıca'dan işte böyle görünüyordu Boğaz Pazar günü. Esen sert rüzgara rağmen fotoğrafçılık aşkına ve çocukluk anılarıma sığınarak oradaydım. Burası giderek bir fotobloğa dönüşüyor ama şikayetçi olan var mı? Benim sayfalarca anlatamadığımı bazen bir kare anlatıyor diye düşünüyorum. Abidin Dino'nun mutluk tablosunda da olduğu gibi... Pazar günüm baştan sona mutluluk doluydu benim için. Dostlara yapılan yoğun baskılar sonrasında edilen harika bir kahvaltı sonrası Çamlıca'daydık. Gören sanır bizi sanki Evereste tırmanıyor. Öyle teçhizatlıydık yani. Ama o karda buzda Çamlıca'ya tırmanmak da az şey değildi. Şükür ki dostlarım ve Böcük beni kırmadılar. Sonunda da kimse pişman olmadı gördüğümüz güzelliklerden sonra. Günün sonunda içilen sıcacık bir salep hem içimizi ısıttı hem de çocukluk anılarımızı tazeledi.









6 yorum:
şikayetimiz yok; fotolarda çok güzel ayrıca.
Karelerin o kadar güzel ki şahsen benim hiç şikayetim yok. Hatta özenip ben de iyi bir makina alayım istiyorum. Makinan ne bir de eğitim aldın mı?
Güzel bir gezi olmuş.
Resimler de.
Teşekkürler Minimalist, sevindim. :)
Dilsuhan teşekkür ederim, evet uzunca bir dönem eğitim aldım aslında ama hakkıyla aldığım eğitimi kullanabiliyor değilim malesef. Makinem Canon50D...
Teşekkürler Şirin anne, evet güzeldi.
Sana bir sorum var blogumda.
Süper olmuş. İstanbul dağcıları sizi :)
Yorum Gönder