İnşaallah

Geldim buralardayım yine. Ama keyfim yok pek, yazmayacaktım da aslında ama Portakalağacı'nda bu yazıyı görünce ben de yazmaya karar verdim. Yaklaşık iki hafta önceden başlamam gerek. Dedemin kalp rahatsızlığının aslında bir kriz olduğunu günler sonra öğrenebildik. Acilen yarı tatil, yarı ziyaret babında yollara döküldük. Oldukça duygusal, kimi zaman gerilimli, kimi zaman onun iyi olmasına bağlı olarak keyifli geçen bir on gün sonrasında yine iş yerindeyim. Ancak aradan geçen zamanda doktorlar dedemin her ikisi de riskli olmasına rağmen ameliyatına karar verdiler.  81 yaşında ve astım hastası olması en büyük risk ama arkadan gelecek ikinci bir kriz durumu daha da kritik hale getirebilirmiş. Bugün hastaneye yattı duruma göre önümüzdeki günlerde ameliyat olacak. 

Rabbim şifalar versin. Tabi anneanneme ve yakınlarına da sabır versin. Çünkü dedem hani şu bildiğimiz huysuz yaşlılar var ya biraz onlardan. Normal zamanlarda bile onu memnun ve mutlu etmek çok zorken hastayken bu çok daha zor bir hal alabiliyor.  Birde bunun üzerine oldukça duygusal bir yapısı var. Hastalık sürecinde karmakarışık bir ruh haline sahip... Bir yandan ne gerekiyorsa yapılsın  iyi olmam için diyen dedem aynı zamanda  kendinden ümidi kesmişçesine evde sürekli bir cenaze havası estiriyor. Bir gün ziyaretine gitmediğimiz için bize küsebiliyor, anneanneme en ufak ihmalinde bir dolu sitem edebiliyor, kuzenlerimin yıllar önce kaydettikleri ses kayıtlarını biteviye dinleyip dinleyip ağlıyor... Yaşlılık çok zor velakin yaşlı olan benim şenşakrak ama aynı zamanda huysuz tatlı şirin dedem için daha zor... Bütün bu karmaşık ruh halleri biraraya gelince, üstelik de kalp rahatsızlığı söz konusu olunca işler iyice hassaslaşıyor.

Hayırlısıyla şu ameliyatı da bir atlatabilse inşaallah... Yine geçen yaz olduğu gibi bizi Böcük'le gezdirse dağ tepe o emektar Renosuyla dedem... Annem yine gözlemeler yapsa patlıcanlı, buz gibi karpuzumuzu atsak bagaja.  Anneannem yine kızarken dedemin zıpırlıklarına gülse bıyık altından... İnşaallah...