Nasıl geçti habersiz

Bugün 7 yılı doldurduk evliliğimizde. Kutlamalar elbette dünden başladı. Saat başı Böcük bana ben ona kutlu olsun, mutlu olsun, nice senelere, nasıl geçti o kadar yıl, ne zaman geçti hiç anlamadık vs. diyerek geceyi yaptık. Hatta bir ara Böcük şimdi sekizinci yıla mı girdik biz, e o zaman inşaallah 80. yıla da birlikte gireriz dedi. Ben de o biraz insan hayatı ortalamasını alırsak zor ama inşaallah 50 ya da 60'ları görürüz dedim gülümseyerek. İnsan hayatı çok trajikomik. Her zaman böyle düşünmüşümdür. Büyük mutlulukların bile arasında küçük de olsa hüzünler, acılar birikir. Hayatın kendisi böyleyken evliliği bundan ayrı tutmak mümkün mü. İşte bu nedenle acısıyla tatlısıyla diyor insan, ama yine de geriye sadece mutluluklar, mutlu hatıralar kalıyor. Dolu dolu geçen bir 7 yıl. Gerçekten de çarçabuk geçti. Hani neredeyse herşey yerli yerine yeni oturmuş gibi. Daha dünmüş gibi birbirimi tanıyıp, aşık olalı. Öyle anlamlı, öyle güzel geçen her gün, her şeye rağmen. Daha ne diyeyim, kelimelere dökmek çok zor, bizim için çok önemli olan bu günde sağlıkla geçecek daha nice 8 yıllar diliyorum.