Biraz Daha...

İş yerinde günler gerçekten de daha hızlı geçiyor. İşte bu üçüncü haftam. İlk hafta özellikle sürekli işi bırakmayı düşünmüş, çok zorlanmıştım ama şimdi iyiki de işim var geliyorum diyorum. Gerçi bir koltukta birkaç karpuzu birden taşımaya çalışmakmış bu hamilelik. İşte ayrı bir role giriyorsun evde ayrı, buna birde hamilelik eklenince işler hayli karışıyor benim için. Üstelik hoplaya zıplaya iş tutan, hayli aktif bir insanın kaplumbağa hızına gerilediğini katarsan işin rengi iyice ortaya çıkıyor. Üst raflara tırmanacaksın dur tırmanamazsın, eğilip bir şey alacaksın yok eğilemezsin, canım şunu çekti yok onu yiyemezsin, canım gezmek istedi yok o kadar çok gezemezsin.... Yasaklar hayli fazlaymış ve bu hamilelik düşündüğümden de zormuş. Yani öncelikle bunu anlamış bulunmaktayım. :) Bugün 17 haftamıza giriyoruz. Çok heyecan verici. İnsan her yaşta cahil olabiliyormuş birde bu yaşadığım süreç bana bunu anlattı. İnsan bilmediğinin, yaşamadığının cahili oluyormuş. Rabbime bana yeni yeni şeyler öğrettiği ve bu güzel duyguları lutfettiği için şükrediyorum. Dilerim bebeğimizi sağlıkla kucağımıza aldığımız o güzel günleri de görürüz... Yazılarım anlayacağınız bundan sonra hep bu minvalde ilerleyecek gibi görünüyor. Acemi bir anne adayının yepyeni bir yolda yaptığı bu yolculuğu okumaya var mısınız? Minik meleğim ve ben yaşadığımız tüm tecrübeleri ve kafa karışıklıklarımızı bu sayfalara dökecek, sizinle teselli bulacak ve kimi zaman da tavsiyeler isteyeceğiz... Şimdilik bu kadar, sağlıcakla kalın...