24

Günler ışık hızıyla geçiyor sanki, akşam oluyor, sabah oluyor... Oysa yazmak istediğim o kadar çok şey var ki, hiçbirine yetişemiyorum...  Hayatımı İK'dan önce ve İK'dan sonra olarak ikiye ayırmak istiyorum mesela, nelerin değiştiğini değil neyin değişmediğini yazmak daha kolay belki.  Bugün 24 günlük oldu minik kuzumuz. Önceki gün sevgili annemi ve babamı yolcu ettik, artık sadece teyzemiz kaldı yanımızda, buna da şükür... Dün ilk kez annem olmadan yıkadık bebeğimi... Biraz acemice olsa da önemli bir adımdı bizim için. İnşaallah bundan sonrası çok daha kolay olur...

Bu arada İK'cık tam bir em.me bağımlısı oldu... Karnı aç ta olsa tokta olsa sürekli emmek istiyor. Sadece e.merek uyuyabiliyor. Anne sütü çabuk hazmedildiği için sanırım karnı sürekli gurulduyor..  Sürekli altını kirletiyor ve haliyle bir kısır döngü misali peşisıra yine acıkıyor... Sadece em.me maceramızı yazsam sayfalar alır mesela. Daha önceden olsa bu konuda bu kadar yazacak ne var derdim ama öyle değilmiş... Hele em.menin tam ortasında İK'nın durup gülümsemesi, ya da artık bütünüyle doyduğunda kendince bir oyun yaparak ve biraz da can yakarak me.meyi bırakması müthiş... Hele acıkarak uyandığında iki eliyle Erol Taş gibi  ağzının sularını silermiş gibi bir hareketi varki başını sallayarak beni benden alıyor... Daha neler neler. Annelik güzelmiş...