Anneme Dair

Annemi yolcu ettik... Artık iş başa düşüyor... Onun gidişi çok koydu bana, kafa dağıtmak için düşünmemeye çalışıyorum sürekli. Ama onun varlığını sürekli yanımda hissetmeye o kadar çok alışmışım ki... Dün başım ağrıdan çatlıyor sandım resmen. Bir yandan da diyorum moralimi bozmamam gerek bu bebeğim için hiç iyi bir şey değil. Ama diğer yandan bu süreçte o kadar moral bozucu şey yaşadım ki bu devede kulak misali en fazla... Duygusallığımın tavan yaptığı bu dönemde kurduğum pembe hayallerin toza bulandığını görmek çok acı verdi kimi zaman... İlk günlerin şaşkınlığı, acemiliği kimi zaman kendimize kimi zaman da sevdiklerimize zarar verdi, üzdü... Üzüldük sevindiğimiz kadar olmasa da nihayetinde... Zaman her şeyin ilacı, umarım buna da derman olur tek dileğim...

Annemin değerini bu hamilelik ve doğum sürecinde çok daha iyi anladım... Anladım ki ana gibi yar gerçekten de yok. Annemle hiçbir zaman aram kötü olmadı, her zaman en yakın dostum, en yakın arkadaşım oldu ancak anne olunca annemin değeri, anlamı benim için  kat kat arttı. Benim yavrum için endişe ettiğim her anda gördüm ki o  aynı zamanda kendi yavrusu için ve elbette yavrusunun kuzusu için ayrı ayrı yanıyordu..  30 yıl aradan sonra yeniden bu kez yavrusun kuzusuna verdi bütün sevgisini, ilgisini, emeğini.. Unutmuşum dedi ilkin bebek bakmayı, çok zaman geçmiş... Ama çabuk attı o da acemiliğini, biz rahatladıkça o da rahat etti torunuyla ilgilenirken... Kısa zamanda o kadar çok şey öğretti ki bana... Sadece bebek bakımı değildi öğrettiği; hayata dair kadın duruşuydu aynı zamanda, sabırla sükunetle ama dik durmayı öğretti. Üzüldüğünde, çok üzüldüğünde bile evladın için sabretmeyi, sükut etmeyi öğretti.

Fedakar, cefakar, bitanecik annecim, seni yeterince sevip sayamadığım, kıymetini bilemediğim için beni affet, senin hakkını her halde savunamadığım için kimi zaman güçsüz ve aciz kaldığım için beni affet, yine de benim içimden geçen her kelimeyi bir tek sen anlarsın bilirim.... Seni çok seviyorum... Herşey için teşekkür ederim, kendim ve bebeğim adına, hakkını helal et....