Çok birikmiş

Sünnet konusu operasyona sadece bir saat kala bir doktor arkadaşımızın tavsiyesi ve aile büyüklerinin itirazıyla rafa kalktı. Zaten eşim de ben de bir türlü İK'cığa kıyamıyor ve daralıyorduk, iptal sonrası ikimizde derin bir oh çektik...

Misafirlerimizi cuma günü yolcu ettik. Babaanne, hala ve kuzenlerle geçen çok keyifli fakat bol sesli iki haftanın ardından evimiz yine eski sessiz haline dönüş yaptı. Arada İK'cığın ağlamalarını saymazsak hala sessiz sedasız bir ev bizimkisi..  Ama bundan kimse şikayetçi değil. Komşular da bizde.

Bebeğimizin son doktor muayenesinde çok şükür bir kere daha kilo alımı ve diğer gelişimiyle ilgili herşey yolundaydı. Umarım hep böyle devam eder. Bu arada doktorumuzu değiştirdik ve çok memnunuz.  Benim yaşadığım em.me sorunuyla ilgili de doktorumuz hiç kafanı takma, o alması gereken sütü alıyor belli ki diyerek çok rahatlattı. Bu arada Rota aşısını da yaptırdık. Aşıyla ilgili de tereddütümüz vardı ama doktorumuz o konuda da içimizi rahatlattı sağolsun.

İK'dan haberlere gelince, artık daha dikkatli bakıyor, cisimleri ve kişileri daha iyi takip ediyor hatta seçiyor, daha çok gülüyor hatta gülerken çok sevimli sesler de çıkarıyor, mimikleri daha belirgin, bir şeye kızdığını, küstüğünü, hoşuna gittiğini hemen anlıyorsunuz. Yüzükoyun yatırınca kafasını kaldırıp ayaklarıyla kendini yan yan kaydırıyor.  Emme konusunda o kadar sabırsız ki  saniyeler içinde çok ilginç bir ağlama sesiyle bunu belli ediyor. Bense o sesi biraz daha duymak için birazcık nazlanıyorum. Kabul biraz acımasızca bir davranış ama dediğim gibi saniyelerden söz ediyoruz. :)
Bu arada pazar günü İK ile ilk uzun gezmemizi yaptık. Ona oyuncak alma bahanesiyle karşıya, Eminönüne geçtik, oradan da Fatih'e. Çok endişeli çıktık yola ama şükürler olsun bebeğim yolda bizi hiç üzmedi. Üç vesait git, üç vesait gel epey uzun bir yoldu da aslında.  Böylece biraz daha cesaretimiz arttı onunla dışarı çıkma konusunda. Aslında şu gaz sorunu sona erse çok daha kolay olacak sanırım her şey..  İki buçuk aylık küçük delikanlıyla  Galata da balık ekmek yiyip fotoğraf bile çektirdik. Fatihte dostlarımıza kısa bir ziyaret yapıp evimize geri döndük.  

Bu arada bebek arabasıyla şehir içinde dolaşmak tam bir kabus. İki kişi değilsen zaten neredeyse mümkün değil. Ne kaldırımlar kaldırım, ne yollar yol. Bebek arabalarını merdivenlerden indirip çıkarmak tam bir cambazlık istiyor, neyseki arabamız çok hafif ve iki kişiyiz de çok sorun olmadı,  ama aksi neredeyse bir hayal benim için...