İki Güzel Gün

Fotoğrafsız bir post olacak yine çünkü artarda iki önemli günde de fotoğraf çekmeyi unuttum. Dün güzel havayı fırsat bilip  İK ile dışarı  çıktık, yol bizi kültür merkezine götürdü ve  ilk resim sergimizi gezdik böylece, çok farklı, güzel bir duyguydu, fakat makineyi evde unuttuğum için fotoğraf  yok, bugünde ilk kez sanal dünyadan tanışıp çok sevdiğim ve yıllardır sanal sanal görüştüğüm bir arkadaşım bana ziyarete geldi. Çok güzel zaman geçirdik ama İK yok uyuyacaktı, yok korktu ağladı derken, zaten günler çok kısa hop bitiverdi gün iki kelam edemedik  doğru düzgün ve  bir kare bile fotoğraf çekmek hiçbirimizin  ( iki küçük beyle birlikte dört kişiydik) aklına gelmedi.

Aslında daha önce de bir sürü blog arkadaşımla görüşme girişiminde bulunduk ama bir türlü gerçekleştiremedik, sanırım Arzucum içlerinde en hızlısı çıktı. Çok teşekkürler canım, beni çok mutlu ettin, en kısa zamanda tekrar görüşmek  üzere.

Ve tabi güne damgasını vuranlar küçük beyler oldu. Asaf İhsan Kayracığa öğrendiği şarkıları söylemek için can atarken Kayracık ise nedense korktuğu için dudaklarını büküp ağladı durdu, abisinin her girişiminde. Hele çorbasını içiririrken  bir an öyle bir korktu ki benim ödüm patladı ağlama krizi karşısında, neyse sonra sakinleşti çok şükür. Acaba seslerden bu kadar korkması normal mi? (evhamlı anne sayıklamaya devam ediyor)

Bu arada  katı gıda alıştırma turlarında çorba işini hallettik gibi, meyve püresi işi zaten cepte bu sabah püreyi şıpırdata şıpırdata yedi bıcır maşallah. Birde yoğurt işini kıvırırsak deymeyin keyfimize.  Yalnız oğlum tam bir su düşmanı ne yapacağım bilmiyorum, su içiremiyorum bir türlü, biberonla, bardakla, kaşıkla ı ıh, hiçbirinden içmiyor, birde ağzına aldığı suyu bir süre bekletip sonra geri püskürtüyor, çözüm ne olaki?