Ve Nihayet

Süt yetiyordu, yetmiyordu, çocuk doydu doymadı, aç olduğu için sık uyanıyor, yok yok diş çıkartacak ondan, ama kaka yapmıyor günlerdir, kabız mı oldu yavrucak yok yok aç da ondan yapmıyor, ek gıdaya mı başlasak, yok yok altı aydan önce olmaz e ama çocuk aç, olsun doyuyordur o doyuyordur, e ama hani açta ondan uyumuyordu, hayır gazdan o, ama gaz sorunu bitmemiş miydi?. Peki neden kilo alımı hep sınırda bu çocuğun, cevapsız sorular biteviye sayıklamalar....Aylardır devam ede gelen adama kafa yedirten sorular, sorular, sorular.... Ve nihayet bugün bir yere bağlandı.  Doktor kontrolünde bebeğimin bu ay sadece 300 gramcık aldığı ortaya çıktı, hoş belliydi de halinden  doktor da onaylamış oldu.

Aslında öyle gramlarla çocuk yetiştirmek istemiyorum, bu işin gramla santimle ilgisi yok bana göre, çünkü hepimizin ayrı ayrı genetik bir geçmişi var, annenin hamilelik süreci var çocuğun şahsına münhasır bir tipi eşgali var değil mi, bence önemli olan bebeğin gerçekten aç olup olmadığı, genel hali, sağlıklı olması, mutlu olması ne bileyim keyfinin gıcır olması, ama öyle değil işte. Doktor ayrı ölçüp biçiyor, sağlık ocağı ayrı. Şu kadar kilo alırsa az, bu kadar çok alırsa anormal araştırmaya değer vs... Velhasılı bu kilo işi benim için standardı tutturmaktan çok bebeğimin gelişimine etkisi açısından önemli ve genel sağlığı açısından elbette. İK'ya bakarsak görünürde bir memnuniyetsizliği yok, keyfi yerinde maşallah ama bence de o iğrenç damlaları bile iştahla içebiliyorsa gayet tabi artık katı gıdalara başlama vaktide gelmiş demektir. Nihayet doktorumuz da kilo alımının azlığı nedeniyle buna karar kıldı. Elbette en temel gıdası anne sütü olacakyine  bebeğimin çünkü bunu için izinler alınmış, annenin tüm zamanı ona rezerve edilmiş durumda ama artık dünyanın nimetlerinden de  tatma zamanı geldi işte.

Gerçi bir süredir ufak ufak tattırmaya başlamıştım elma suyudur, yoğurttur ama bir öğün olarak ilk kez bugün bebeğim ilk çorbasını içti. Malum sebzeler haşlandı, pürelendi ve afiyetle ama oldukça komik bir şekilde yendi. Neden mi komik çünkü beyefendi henüz kaşıkla bir şey yemeyi bilmediği için her kaşık çorba en az on kez ağız kenarlarından derilip toplanarak tekrar tekrar  ağzına verildi, bir yandan çorba içilmeye alışılırken diğer yandan üüüüü, püüüüü, gıııııııı gibi kelimeler de söylendiği için çorba zerreleri havada uçuştu, bir ara emzik emilmek istendi araya eller girdi derken epey hengameli bir öğlen yemeği oldu diyebilirim. En nihayetinde yarım su bardağı kadar çorba içildi afiyetle.  Çok iştahlı mıydı yerken, hayır ama en azından ağzını kilitlemedi, ağlamadı, yedi.  Aramıza hoşgeldin minik bebeğim....