Yeni yıla girerken.

Fotoğrafı düzgün ekleyemedim bir türlü, orkidemiz ikinci kez tomurcuklandı, her sabah biraz daha geliştiğini görmek çok mutlu ediyor. Bakalım kaç çiçek açacak, merakla bekliyorum. Balkonda çiçeklerimse her kış olduğu gibi yine coşmuş durumdalar. Kış aylarında çiçeklerim için balkon çok ideal oluyor ama yazın sera etkisiyle ne yapsam kendilerinden geçiyorlar. Şu anda çoğu çiçek açmış durumda. En çok açelya ama, birde fotoğrafını çekebilseydim iyi olacaktı. İK. bey doğduğundan beridir çiçeklerime çok az aman ayırabiliyorum, vaktinde sularını verebilmişsem onu bile kar sayıyorum..  Yine de sağolsunlar beni terketmediler.

Küçük hoşluklar demiştim ya, bu da İK. cığa yaptığım o hoşluklardan birisi işte. Ona birkaç oyuncak diktim, gerçi olanlarla da pek ilgilendiği yok ama işte belki dikkatini çekerler zamanla. Elindeki güneş, biraz seviyor sanki eline daha rahat sığdırdığından mı nedir... Gerisi gelir mi bilmiyorum oyuncakların, şimdilik bir fil birde deniz atı var ufaklığın el yapımı. Deniz atını da sevdi sanırım renklerinden dolayı. Bir ara onlarında fotoğrafını koyayım en iyisi.

Yılın son günü bugün, öyle tatsız, öyle keyifsizimki kalemime de yansıyordur mutlaka. Yarın bugünden daha güzel olur mu dünya bu kadar karanlık ve ruhlar bu kadar açken... Yine de vefasızlık etmeyeyim ikibinonbir bize çok güzel geldi, bi kere hayat ışığımız, canparemiz aramıza katıldı, onunla hayata yeniden başladık. Renklendik, çiçeklendik, yenilendik...

Ama işte herkes için böyle değil, şu son bir ayda göğüs kanserine yakalanan  5 işi öğrendim ve içlerinde birde ölen var mesela. Ve yılın son günlerine damgasını vuran şu 35 ölüm var birde, can sıkıcı, ic acıtıcı...  İkibinonikiden dileğim daha doğrusu bir umutsa yaşamak yine de umutla beklemek istiyorum ikibinonikide de barış dolu, sağlıklı, huzurlu ve mutlu bir dünyayı ama herkes için sadece kendim için değil....